GERARD EN DELI VERTELLEN

De ziekte blijft, maar eindelijk rust

In 2010 werd ik getroffen door een herseninfarct, maar door intensieve therapie ben ik er toch weer bovenop gekomen.
Ik ben nu 43 jaar getrouwd met Deli, mijn echtgenote. Ik wilde toen niet dat zij zou stoppen met werken, want bij haar werk en bij haar collega’s kon ze haar verdriet kwijt.

In die tijd was ik niet gemakkelijk want ik kon niet accepteren dat mij dit was overkomen. Ik had door de herseninfarcten best wel een kort lontje en wilde dit niet inzien, maar door haar steun ben ik er toch weer boven gekomen. Hetzij wel met enige beperkingen.

Helaas sloeg het noodlot nog enkele malen toe met zowel TIA’s als herseninfarcten.
We zagen veel specialisten en therapeuten en reden hiervoor honderden kilometers
We hebben hulp van diverse instanties gehad. Via de gemeente (WMO) kwamen wij in 2016 terecht bij Helpgewoon NAH. Voordat het zover was hebben we echt een strijd moeten leveren voor het vinden van de juiste hulp. We werden van het kastje naar de muur gestuurd.

Door de gesprekken met de ambulant begeleidsters van Helpgewoon NAH hebben wij besloten om onze woning te verkopen en hebben zij alles in het werk gesteld om ons een goed onderkomen te bieden in een appartementencomplex waar alle zorg en hulp aanwezig was. Tot op heden hebben wij nog steeds twee keer per week hulp en ondersteuning van Helpgewoon NAH waarbij zij ook mijn partner ondersteuning bieden.

Het gaat nu goed met ons en onze frustraties hebben nu eindelijk plaats gemaakt voor rust.
Ons leven is ingrijpend veranderd, dingen die ooit gewoon waren, zoals vakanties, uit eten, bezoekjes afleggen zijn helaas niet meer vanzelfsprekend.
Gelukkig krijgen we nu hulp van de dames van Helpgewoon NAH en kunnen wij dankzij hun zorg en ondersteuning ons leven weer oppakken.

Onze dank gaat dan ook uit naar de dames van Helpgewoon NAH en we hopen dat onze samenwerking nog lang mag duren.

Gerard en Deli.